Σύνταγμα και εγκληματική οργάνωση. Οριοθέτηση εννοιών.

 του Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη*

1. Η πρόσφατη απόφαση του αρμόδιου δικαστικού σχηματισμού απάντησε καταφατικά στο ερώτημα αν τα ηγετικά στελέχη και οι βουλευτές του κόμματος της Χρυσής Αυγής  αποτελούν εγκληματική οργάνωση. Η εν λόγω απόφαση έταμε το ζήτημα στο πλαίσιο που θέτει η σχετική ποινική νομοθεσία. Απομένει να δημοσιευτεί η απόφαση για να καταστεί κοινό κτήμα και, ενδεχομένως αντικείμενο κριτικής η μέθοδος και ο τρόπος υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών στις αντίστοιχες ποινικές διατάξεις. Μέχρις ότου συμβούν τα ανωτέρω χρήσιμη είναι η υπενθύμιση μερικών νομικών σταθερών αξιών του πολιτικού μας εποικοδομήματος, που συναποτελούν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία.

Οι νομικές αξίες μας μεταξύ άλλων μας επιβάλλουν κατ’ αρχήν τη διεξαγωγή της δίκης δημοσίως και τον κατ’ εξαίρεση αποκλεισμό της δημοσιότητας, τη διευκόλυνση του κατηγορουμένου να κατανοήσει την κατηγορία, το δικαίωμα του να κλητεύσει τους μάρτυρες που θεωρεί απαραίτητους για την πρόοδο της διαδικασίας καθώς και το δικαίωμα του να εξετάσει τους μάρτυρες κατηγορίας.

«ΔΗΜΟΣΙΕΣ  ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΑ  ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ

 ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ» 

 *  Του Χαράλαμπου Γ. Κουφατζή, Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω

Οι δημόσιες συμβάσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στις οικονομίες των κρατών μελών, και εκτιμάται ότι αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 16% του ΑΕΠ της Ένωσης. Οι συμβάσεις αυτές παίζουν καίριο ρόλο σε ορισμένους τομείς (όπως οι κατασκευές και τα δημόσια έργα, η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες και η βαριά βιομηχανία) και χαρακτηρίζονται ιστορικά από την προτίμηση στους εγχώριους προμηθευτές, βάσει νομοθετικών ή διοικητικών κανόνων. Αυτή η έλλειψη ανοικτού και αποτελεσματικού ανταγωνισμού συνιστούσε ένα εμπόδιο στην ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς — με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος για τις αναθέτουσες αρχές και, σε ορισμένους καίριους κλάδους, να παρεμποδίζεται η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας.

                               Μην αγανακτείτε απλώς ξεστραβωθείτε!

Αναδημοσίευση από τον Παρατηρητή της Θράκης,  13.10.2020 07:33

Του Άλκη N. Δερβιτσιώτη*

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Στον δεύτερο Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζον Άνταμς, αποδίδεται η φράση ότι: «ενώ όλες οι επιστήμες προχωρούν γρήγορα, η τέχνη του κυβερνάν βαδίζει σημειωτόν· το σημερινό επίπεδό της είναι το ίδιο άθλιο με εκείνο πριν τρεις χιλιάδες χρόνια». Πολλοί σπεύδουν να αποδώσουν ορθότητα στη διατύπωση του Άνταμς, λόγω της στενής σχέσης της κυβέρνησης με την ισχύ, στην καθαρά υλική μορφή της, η οποία και επιβάλλει τον φορέα της ως κυβερνήτη. Μερικοί ωστόσο –εμφανώς λιγότεροι, αλλά όχι εξ αυτού του λόγου ανάξιοι προσοχής– αποδίδουν τη στασιμότητα της τέχνης του κυβερνάν στην απόσταση που αυτή εμφανώς εξακολουθεί να διατηρεί από τα επιτεύγματα των (άλλων) επιστημών. Ο τρόπος αντίδρασης αρκετών κυβερνήσεων στον covid-19 είναι ίσως ενδεικτικός.

Συναθροίσεις και εισαγγελικοί λειτουργοί

* Του Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη

Η πρόσφατη θέσπιση του ν. 4703/2020 “Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις” ευλόγως προκάλεσε συζητήσεις και αντιπαραθέσεις οπωσδήποτε αναγκαίες στο δημόσιο διάλογο. Οι νέες διατάξεις του ν. 4703/2020 σε ορισμένα σημεία καινοτομούν, σε ορισμένα αλλά απλώς επαναλαμβάνουν παλαιότερες ρυθμίσεις, οι οποίες άντεξαν στη δοκιμασία, την κριτική βάσανο της θεωρίας και του νομικού δόγματος, ιδίως, όμως του δικαστικού ελέγχου.

Συνήθως στη νομοθέτηση το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις νέες ρυθμίσεις τόσο στον καθορισμό του περιεχομένου όσο και στις επιπτώσεις ιδίως στο μέγεθος των πάσης μορφής κυρώσεων. Εν προκειμένω αντικείμενο κριτικής αποτελεί η συμβατότητα της διάταξης του άρθρου 10 παρ. 3 ν. 4703/2020 προς το άρθρο 89 του Συντάγματος. 

Ελευθερία της συνάθροισης και οικονομική πραγματικότητα

Του Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη*

Με την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη επιδιώκεται η θέσπιση σύγχρονου νομικού πλαισίου για την άσκηση της ελευθερία συναθροίσεως ή δικαιώματος του συνέρχεσθαι όπως αυτή παραδοσιακώς ορίζεται.

Η διαχρονική σημασία της ελευθερίας συνάθροισης καθίσταται πλήρως αντιληπτή, αν αναλογιστούμε ότι η αρχαία άμεση δημοκρατία βασίστηκε στην συνάθροιση των μελών του δήμου. Ακολούθως, η σύναψη του κοινωνικού συμβολαίου, έστω φαντασιακά προϋπέθεσε την συνάθροιση των συμβαλλομένων. Στην συνταγματική εξέλιξη των πολιτειών από τον 18ο αιώνα ως σήμερα η ελευθερία της συνάθροισης διαμορφώθηκε ως παρεπόμενο της ελευθερίας διαμόρφωσης και έκφρασης λόγου και γνώμης.

Η ψήφος των εκτός επικρατείας πολιτών

Του Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη*

Η σχετική με την ψήφο των εκτός επικρατείας πολιτών συζήτηση έρχεται με σημαντική καθυστέρηση προκειμένου να αντιμετωπίσει το χρονίζον ζήτημα της συμμετοχής τους στις βουλευτικές εκλογές.

Το θέμα εντοπίστηκε σχεδόν αμέσως με την μεταπολίτευση, καθώς το Σύνταγμα του 1975 όρισε στο άρθρο 51 ότι η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκτός επικρατείας πολίτες ρυθμίζεται με νόμο. Η σχετική συζήτηση επαναλήφθηκε στην αρμόζουσα έκταση το 1983 - 84 , όταν οι εκτός επικρατείας πολίτες εψήφισαν για πρώτη φορά στις Ευρωεκλογές.

Το γερμανικό εκλογικό σύστημα και οι λύσεις

Του Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη*

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Φιλελεύθερος" και τον ιστότοπο www.pronews.gr 

Υπό τον όρο εκλογικό σύστημα εννοείται ο μαθηματικός τύπος που εφαρμόζεται ως μέθοδος κατανομής των βουλευτικών εδρών στους πολιτικούς σχηματισμούς, οι υποψήφιοι των οποίων κατέρχονται και μετέχουν στις εκλογές.

Η κατανομή των εδρών διενεργείται στη βάση του αριθμού των ψήφων που έλαβαν κατ’ αρχάς οι κομματικοί σχηματισμοί και ακολούθως, οι υποψήφιοι βουλευτές. Τα εκλογικά συστήματα διακρίνονται σε τρεις μείζονες κατηγορίες, τα αναλογικά, τα πλειοψηφικά και τα μεικτά, που διατηρούν στοιχεία και των αναλογικών και των πλειοψηφικών συστημάτων. Για να καταστεί αυτό αντιληπτό αρκεί να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας ότι το ισχύον εκλογικό σύστημα είναι μεικτό. 

Ποινική μεταρρύθμιση (;)

Των Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη και Στυλιανού-Ιωάννη Γ. Κουτνατζή*

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από τον ιστότοπο www.liberal.gr (Σάββατο 06 Ιουλίου 2019, 00:03) 

Λίγες μέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, η νομική επικαιρότητα κυριαρχείται από τη θέση σε ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και τις συνέπειές της. Το ζήτημα έχει διαδικαστικές και ουσιαστικές διαστάσεις που συνδέονται όμως άρρηκτα μεταξύ τους. Ειδικότερα:

Η ψήφος των εκτός επικρατείας Ελλήνων

Των Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη και Στυλιανού-Ιωάννη Γ. Κουτνατζή*

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από τον ιστότοπο www.thepresident.gr (Παρασκευή 12 Απριλίου 2019, 12:07) 

Η αναγνώριση της δυνατότητας άσκησης του εκλογικού δικαιώματος στις βουλευτικές εκλογές από τους εκλογείς που βρίσκονται εκτός της ελληνικής επικράτειας παραμένει εδώ και χρόνια σε εκκρεμότητα. Δεδομένου του μεγάλου αριθμού Ελλήνων πολιτών που έχουν εγκατασταθεί στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, σε συνέχεια των γενεών μεταναστών των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, η ολιγωρία αυτή του κοινού νομοθέτη θέτει ένα σοβαρό ζήτημα δημοκρατίας. Ειδικότερα:

Ποινική «απεύθυνση» και Σύνταγμα

Των Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη και Στυλιανού-Ιωάννη Γ. Κουτνατζή*

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από τον ιστότοπο www.liberal.gr (Κυριακή 17 Μαρτίου 2019, 00:03) 

Τη νομική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών απασχολεί η συζήτηση για τα σχέδια του νέου Ποινικού Κώδικα και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Από το δημόσιο διάλογο απουσιάζει όμως η τεκμηρίωση των προτεινόμενων αλλαγών ή η αναφορά σε συγκριτικά στοιχεία, σε σχέση προς τα ισχύοντα σε άλλες έννομες τάξεις. Η τεκμηρίωση αυτή είναι άλλωστε αναγκαία τόσο για τη διασφάλιση του δημοσίου διαλόγου μεταξύ πολιτών και φορέων όσο και για τις διάφορες φάσεις της κοινοβουλευτικής συζήτησης.

Σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας

Των Άλκη Ν. Δερβιτσιώτη και Στυλιανού-Ιωάννη Γ. Κουτνατζή *

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από τον ιστότοπο www.thepresident.gr (Σάββατο 09 Μαρτίου 2019, 21:54)

Το τελευταίο διάστημα, το ζήτημα των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας ήλθε επανειλημμένα στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Η πρόταση μάλιστα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, προκειμένου να κατοχυρωθεί η θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους, συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών στην πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή για τη διαπίστωση της ανάγκης αναθεώρησης του Συντάγματος και τον καθορισμό των αναθεωρητέων διατάξεων. Είναι όμως αναγκαία η αναθεώρηση των συνταγματικών διατάξεων που διέπουν τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας;